Ο Υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Χριστοδουλίδης, σε τηλεοπτική του συνέντευξη σήμερα το πρωί, στην τηλεόραση του ΡΙΚ, ισχυρίστηκε ότι «Το 1978, στο σχέδιο επανέναρξης συνομιλιών, η περίκλειστη πόλη (της Αμμοχώστου) επιστρεφόταν μόνο με την έναρξη των συνομιλιών».

Αυτή η αναφορά είναι τουλάχιστον ανιστόρητη, διαστρεβλώνει την πραγματικότητα σε σχέση με το τι είχε προταθεί τότε και «παίζει» με τα αισθήματα των Αμμοχωστιανών, σε μια κρίσιμη χρονική στιγμή για τον τόπο.

Ο κ. Χριστοδουλίδης γνωρίζει, ή θα έπρεπε να γνωρίζει, ότι:

• Η τουρκική πλευρά ουδέποτε δέχτηκε το (Αμερικανικό-βρετανο-καναδικό) σχέδιο του 1978, ούτε δέχτηκε την απελευθέρωση έστω και μικρής περιοχής της Αμμοχώστου. Ούτε δέχτηκε ποτέ την επιστροφή σε αυτήν την περιοχή οποιουδήποτε αριθμού προσφύγων κατοίκων.
• Το εν λόγω σχέδιο ήταν ελλιπές ή ασαφές, σχετικά με το καθεστώς της «επιστρεφόμενης» περιοχής και έκανε λόγω μόνο για διοίκηση «υπό την εποπτεία του ΟΗΕ», χωρίς να καθορίζει κάτω από ποιο νομικό καθεστώς θα ασκούσε εποπτεία ο ΟΗΕ. Ήταν και είναι προφανές ότι, η φρασεολογία αυτή είναι τέτοια ώστε να επιτρέπει την ερμηνεία ότι η περιοχή θα διοικείτο κάτω από «τουρκοκυπριακό καθεστώς και νόμους».

Η σημερινή προσπάθεια του κ. Χριστοδουλίδη να στοχοποιήσει τον Σπύρο Κυπριανού καταρρίπτεται και από τα ίδια τα γεγονότα που ακολούθησαν καθώς, λίγους μήνες αργότερα, στις 19 Μαΐου 1979, ο Σπύρος Κυπριανού υπέγραψε τη Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου ανάμεσα στον ίδιο και τον Ραούφ Ντενκτάς, που μεταξύ άλλων προέβλεπε ότι «προτεραιότητα θα δοθεί στην επίτευξη συμφωνίας για την επανεγκατάσταση στα Βαρώσια υπό την αιγίδα των Η.Ε. ταυτόχρονα µε την έναρξη της µμελέτης από τους συνομιλητές των συνταγματικών και εδαφικών πτυχών μιας συνολικής διευθέτησης. Μόλις επιτευχθεί συμφωνία για τα Βαρώσια θα εφαρμοστεί, χωρίς να αναμένεται η έκβαση των συζητήσεων για άλλες πτυχές του κυπριακού». Μια διάταξη, την οποία ουδέποτε εφάρμοσε η τουρκική πλευρά.

Γραφείο Τύπου – 31 Αυγούστου 2020