Διεκδικούμε για την Κύπρο
στην Ευρώπη

Επιμνημόσυνος λόγος από τον Πρόεδρο το Δημοκρατικού Κόμματος, Νικόλα Παπαδόπουλο στο Εθνικό Μνημόσυνο του Ανθυπολοχαγού Στέλιου Μασιήνη

Παρευρίσκομαι στο σημερινό μνημόσυνο με πλήρη συναίσθηση της ηθικής υποχρέωσης και του εθνικού χρέους να αποδώσω, για μια ακόμα φόρα, την πρέπουσα και οφειλόμενη τιμή προς τον ήρωα ανθυπολοχαγό Στέλιο Μασιήνη.

Τον περήφανο Κερυνειώτη, που οι λέξεις πατρίδα, υπηρεσία, καθήκον, δεν ήταν έννοιες αφηρημένες, δεν ήταν θεωρητικές.

Ήταν ουσία. Επιλογές ζωής.

Ήταν όρκος και καθήκον.

Γι’ αυτό εντάχθηκε στο επικίνδυνο Σώμα της Εθνικής Φρουράς, στο Σώμα των Ναρκαλιευτών, όπου κάθε μέρα αντιμετώπιζε τον κίνδυνο ως επάγγελμα.  Στη Διμοιρία Εξολοθρευτών Ναρκών Ξηράς, ο Στέλιος υπηρετούσε ανελλιπώς με παρρησία και επαγγελματισμό, μέχρι εκείνο το μοιραίο πρωινό του Μάρτη το 1999.

Στη χαροκαμένη και καταπονημένη Κύπρο έχουμε πράγματι αρκετές σχηματικές παραστάσεις και πρότυπα ανδρείας και γενναιότητας. Περισσότερα απ’ ότι θα ανέμενε κανείς σε ένα μικρό νησί …

Συνήθως όμως, όταν μιλάμε για πράξεις ανδρείας και γενναιότητας, έχουμε στο μυαλό μας τη γενναιότητα, και τη τόλμη που απαιτείται σε ώρες μάχης και αγώνος όπου κατά κανόνα δεν προσφέρεται η ευκαιρία για πολλές σκέψεις και περισυλλογή. Σε τέτοιες περιστάσεις δεν υπάρχει η δυνατότητα για να σκεφτεί κανείς τις συνέπειες των πράξεων του και τον κίνδυνο στη ζωή του.

Ο Στέλιος, όμως, γνώριζε τους κινδύνους. Κάθε μέρα ως ναρκαλιευτής έπρεπε να βρει το κουράγιο και το πείσμα να ενασχοληθεί με ένα λειτούργημα το οποίο δεν επέτρεπε λάθη.

Κάθε μέρα που ο Στέλιος έφευγε από το σπίτι του γνώριζε, πως ίσως εκείνη η μέρα να ήταν η τελευταία. Κάθε μέρα υπήρχε για τον Στέλιο η ευκαιρία για περαιτέρω σκέψεις και περισυλλογή.

Όμως, ουδέποτε δίστασε και ουδέποτε λιποψύχησε. Κάθε μέρα δρασκέλιζε το κατώφλι του σπιτιού του με βήματα αποφασιστικότητας και στοχοπροσήλωσης και έκανε απλά τη δουλειά του.

Στο δικό μου μυαλό, δεν υπάρχει μεγαλύτερη γενναιότητα από την αθόρυβη ανδρεία ενός τέτοιου άνδρα.

Ο Στέλιος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της πατρίδας για να υπηρετήσει και αυτό έπραξε. Εκτέλεσε τα καθήκοντά του και υπηρέτησε μέχρι τέλους.

Στην προσπάθειά του να αχρηστεύσει παλιές και επικίνδυνες νάρκες, για να καταστήσει έτσι την περιοχή Ποταμιάς πιο ασφαλισμένη για τις ανθρώπινες ζωές των περιοίκων, θυσίασε τη δική του.

Αείμνηστε Στέλιο,

Πέρασαν 20 χρόνια από την αποφράδα εκείνη μέρα που πέταξες προς την αθανασία. Είκοσι χρόνια και ο πόνος παραμένει ο ίδιος.

Αλλά ο πόνος και τα «γιατί» δεν απαντώνται με επιχειρήματα. Ούτε η αδικία και ο θάνατος αντιμετωπίζονται με τη λογική. Τα προβλήματα αυτά ξεπερνιούνται μόνο με την ταπεινή αποδοχή του θελήματος του Θεού, που είναι τόσο αληθινό αλλά συνήθως και τόσο ακατανόητο.

Η οικογένειά σου, ως οικογένεια ενός νεκρού ήρωα της πατρίδας, βρίσκεται σήμερα εδώ, πονεμένη αλλά περήφανη για τη θυσία σου και σε μνημονεύει μαζί μας.

Όπως όλοι οι ήρωες που έδωσαν τη ζωή τους στον αγώνα για υπεράσπιση της ανεξαρτησίας της Κύπρου, η προσφορά σου συνεχίζεται και σήμερα, γιατί αποτελείς παράδειγμα και φάρο καθοδήγησης για όλους εμάς στο δύσκολο αγώνα που έχουμε μπροστά μας.

Φίλες και φίλοι,

Ο αγώνας μας, είναι αγώνας ελευθερίας και επιβίωσης, είναι αγώνας που θέλει σύνεση, αλλά και όραμα, θέλει υπευθυνότητα αλλά και πίστη.

Είναι αγώνας για λύση, αλλά όχι για μια οποιαδήποτε «λύση», που αντί για μια λύση θα προδιαγράφει τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

Ο αγώνας μας δεν είναι αγώνας για να κλείσει το Κυπριακό.

Δεν είναι αγώνας για να κερδίσουμε χρόνο χάνοντας την ουσία. 

Αγωνιζόμαστε για την πραγματική επανένωση του λαού και του τόπου και όχι για μια εύθραυστη συγκόλληση των διαιρεμένων δια της βίας μερών της μικρής μας πατρίδας. 

Σ’ αυτό τον αγώνα διαθέτουμε όλες τις δυνάμεις μας, ο αγώνας μας προσβλέπει σ’ ένα σίγουρο μέλλον και όχι σ’ ένα αβέβαιο αύριο. 

Αυτή την υπόσχεση δίνω, κάτω από τους ιερούς θόλους της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, στον ήρωα ανθυπολοχαγό Στέλιο Μασιήνη. 

Η θυσία του δίνει στη δική μας γενιά τη δύναμη να συνεχίσει τον αγώνα για την Κύπρο μας.

Το αίμα του αδικοχαμένου Στέλιου Μασίηνη, ας κυκλοφορεί μέσα στον καθένα μας, ως ιστορική φωνή, η οποία διδάσκει και χρεώνει εμάς, τους εν ζωή παρόντες. 

Ο θεός να αναπαύσει την ψυχή του και η ελευθερία της Κύπρου να δικαιώσει τη θυσία του. 

Γραφείο Τύπου

18 Μαρτίου 2019

© 2019 Democratic Party, Cyprus. All Rights Reserved
Created by Sorvus Media