ΟΜΙΛΙΑ του Προέδρου του ΔΗΚΟ, Νικόλα Παπαδόπουλου στη Βουλή για το Κυπριακό ενόψει Πενταμερούς Διάσκεψης
Ανακοινώσεις, Στήλη Προέδρου |

ΟΜΙΛΙΑ 

Οι εξελίξεις στο Κυπριακό ενόψει της Πενταμερούς Διάσκεψης – 19 Μαρτίου 2021

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σε ένα περίπου μήνα, την Αγία Εβδομάδα, θα διεξαχθεί στη Γενεύη η Πενταμερής Διάσκεψη για το Κυπριακό την οποία έχει συγκαλέσει ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, κ. Αντόνιο Γκουτέρες.

Σαράντα έξι ολόκληρους μήνες μετά το ναυάγιο της προηγούμενης Πενταμερούς, όπου ο ρομαντισμός και οι μύθοι, προσέκρουσαν για ακόμη μια φορά στον τοίχο της τουρκικής πραγματικότητας.

Ολόκληρος ο κυπριακός ελληνισμός εύχεται πως αυτή η διάσκεψη θα είναι η απαρχή μιας νέας πρωτοβουλίας που θα οδηγήσει στον επιθυμητό στόχο: σε μία λειτουργική και βιώσιμη λύση του Κυπριακού προβλήματος.

Το ευχόμαστε κύριε πρόεδρε, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς.  Οι προσδοκίες όλων μας είναι πολύ περιορισμένες.

Είναι περιορισμένες γιατί ακούμε καθημερινά δηλώσεις και επιμαρτυρούμε συμπεριφορές από πλευράς της Τουρκίας, που δεν επιτρέπουν οποιαδήποτε αισιοδοξία αναφορικά με το τι θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε.

Η νέα αυτή πρωτοβουλία του ΓΓ του ΟΗΕ, επισκιάζεται από την προκλητική, επιθετική και επεκτατική ρητορική και δράση της Τουρκίας των τελευταίων τριάμισι χρόνων.

  • Από τις παραβιάσεις στην ΑΟΖ μας που πρόσκαιρα ανεστάλησαν για να ξεπεράσει η Τουρκία τον σκόπελο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.  
  • Από τις παραβιάσεις και τα νέα τετελεσμένα στη Νεκρή ζώνη, από τα Στροβίλια μέχρι το καφενείο «spitfire» στην Λευκωσία.
  • Από τον προκλητικό εποικισμό της περίκλειστης περιοχής της Αμμοχώστου.
  • Επισκιάζεται από τον υβριδικό πόλεμο της διοχέτευσης λαθρομεταναστών μέσω της νεκρής ζώνης.
  • Από τις καθημερινές πλέον δηλώσεις τούρκων αξιωματούχων για τη λύση των δυο κρατών. 
  • Για την «συνεργασία με χωριστή κυριαρχία» που επαναλαμβάνει κάθε μέρα, κ. Τατάρ.

Όμως δεν είναι μόνο η συμπεριφορά της Τουρκίας που μας γεμίζει με θυμό, απογοήτευση και απαισιοδοξία.

Έχουμε ακούσει μόλις πρόσφατα τον Υπουργό Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου να δηλώνει στη Βουλή των Κοινοτήτων, πως η «…διζωνική, δικοινοτική, ομοσπονδία θα είναι η αφετηρία…» σε αυτή τη διάσκεψη και κάλεσε τις δυο πλευράς να είναι έτοιμες για συμβιβασμούς…  

Όλοι αντιλαμβανόμαστε νομίζω, που μεθοδεύουν τα πράγματα.

Αξιοσημείωτη και η εξέλιξη της ορολογίας τους.  Τα «federal units» από πριν το Ανάν, μετά έγιναν «federal states», μετά έγιναν «constituent states» και τώρα έγιναν «community states» και αποκαλύπτουν πλήρως, την ξεκάθαρη πρόθεση των γνωστών καλοθελητών να εξαφανίσουν την Κυπριακή Δημοκρατία σε μία μελλοντική λύση του Κυπριακού.

Βλέπουμε όμως από την άλλη και μία ενοχλητική ανοχή των Ηνωμένων Εθνών, του Οργανισμού που θα έπρεπε να είναι αμερόληπτος, αλλά όχι ουδέτερος, για αυτή την προκλητικότητα.

Έχουμε ακούσει από τον ίδιο τον κ. Γκουτέρες πως η κάθε πλευρά θα δικαιούται να «…θέσει ότι θέλει στο τραπέζι», παρά τις επαναλαμβανόμενες και καθημερινές δηλώσεις των Τούρκων για την πρόθεση τους να προβάλουν τη λύση των δυο κρατών.

Δεν έχουμε δει την ίδια σπουδή για την καταδίκη αυτών των καθημερινών δηλώσεων των τούρκων αξιωματούχων, όπως αυτή που έδειξαν τα Ην. Έθνη όταν καταδίκαζαν την ε/κ πλευρά για το κλείσιμο των οδοφραγμάτων λόγω της πανδημίας. 

Κύριε πρόεδρε,

Αξίζει να αναλογιστούμε, σε ποιο σημείο βρισκόμαστε σήμερα, για να αντιληφθούμε το πραγματικό μέγεθος της παταγώδους αποτυχίας της πολιτικής που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια στο κυπριακό. 

Η Τουρκία πλέον απροκάλυπτα μιλά για δυο κράτη και για συνομοσπονδία δυο κρατών.

Ο κ. Τατάρ έχει εκλεγεί με την υπόσχεση να διεκδικήσει τα δυο κράτη.

Ο κατοχικός στρατός διαμορφώνει νέα τετελεσμένα στην Αμμόχωστο και την ‘πράσινη γραμμή’.

Αλλά ο ΟΗΕ, αντί να επικρίνει την Τουρκία,

  • μιλά με ασάφειες για «νέες ιδέες» και «όλα στο τραπέζι»,
  • έχει εξαφανίσει τις αναφορές στην Κυπριακή Δημοκρατία από τις εκθέσεις του,
  • απενοχοποιεί την Τουρκία για τις παραβιάσεις στην ΑΟΖ μας
  • και αντί να καταγγέλλει την Τουρκία καταγγέλλει την ΚΔ για τα μέτρα κατά των λαθρομεταναστών και για τα οδοφράγματα που έκλεισαν λόγω covid.

H Τουρκία από την άλλη, ξεσαλώνει στην ΑΟΖ μας, αλλά αντί να δεχθεί κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει ήδη πετύχει την αύξηση της χρηματοδότηση της από την ΕΕ. 

Με την σύμφωνο γνώμη της Κυβέρνησης Αναστασιάδη.

Η Τουρκία προχωρά με παράνομες συμφωνίες διαχωρισμού της ΑΟΖ μας, συνεχίζει τις παράνομες γεωτρήσεις, αλλά είναι το δικό μας ενεργειακό πρόγραμμα που έχει παγώσει και είναι εμείς που έχουμε βρεθεί εκτός των σχεδιασμών για τον EastMed.

Οφείλουμε να διερωτηθούμε, γιατί οι τούρκοι δείχνουν τέτοιο θράσος;

Γιατί τα Ηνωμένα Έθνη δείχνουν τέτοια  ανοχή;

Γιατί κανένας δεν μας λαμβάνει πλέον σοβαρά υπόψη στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Γιατί απλά η εξωτερική πολιτική που ασκείται από την Κυβέρνηση Αναστασιάδη είναι για εσωτερική κατανάλωση.

 Δεν υπάρχει μία συγκροτημένη και αποτελεσματική στρατηγική, αντιμετώπισης των τουρκικών μεθοδεύσεων και προώθησης των δικών μας θέσεων.

Κατ’ ακρίβεια η δική μας διαπίστωση είναι πως δεν έχει παραμείνει ούτε ίχνος αξιοπιστίας για να πείσει η πλευρά μας για την ορθότητα των θέσεων μας.

Και δεν ευθύνεται για αυτό μόνο το διεθνές ρεζίλεμα της χώρας μας από τα «χρυσά διαβατήρια».

Δεν είναι μόνο το ότι δεν μας παίρνουν σοβαρά σε ευρωπαϊκό επίπεδο και θεωρούν τις βαρύγδουπες δηλώσεις αυτής της Κυβέρνησης για κυρώσεις και ΒΕΤΟ, σαν αστείες μπλόφες.

Είναι βαθύτερο το πρόβλημα.

Πλέον, έχει σχηματιστεί η αντίληψη, στην Τουρκική πλευρά αλλά και στη διεθνή κοινότητα, πως ο Νίκος Αναστασιάδης και ο ΔΗΣΥ είναι έτοιμοι να συζητήσουν λύση της Συνομοσπονδίας δυο κρατών

  • Δεν είναι τυχαίο πως όλοι οι συνομιλητές του Νίκου Αναστασιάδη, από τον Αρχιεπίσκοπο μέχρι τον Τσαβούσογλου, έχουν δηλώσει δημόσια πως τους έχει μιλήσει για δυο κράτη και συνομοσπονδία.
  • Δεν είναι τυχαίο ότι ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ σε πρόσφατη του συνέντευξη έχει παρουσιάσει την λύση δυο κρατών ως «Νέο Ρεαλισμό».
  • Δεν είναι τυχαίο το ότι ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, λίγες μέρες πριν την πενταμερή διάσκεψη εισηγήθηκε δημόσια να προχωρήσει η πλευρά μας σε μία νέα υποχώρηση, πριν καν πάει στις διαπραγματεύσεις.

Καλώντας τον πρόεδρο Αναστασιάδη να αποδεχθεί την «πολιτική ισότητα» όπως την αντιλαμβάνονται οι τούρκοι και όχι όπως περιγράφεται στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.

  • Δεν είναι τυχαίο ότι ακούμε εδώ και τρία χρόνια νεοφανείς όρους όπως «αποκεντρωμένη ομοσπονδία», «χαλαρή ομοσπονδία» αλλά ποτέ δεν μας εξηγούν τι σημαίνουν αυτοί οι όροι.   

Γιατί δεν μας λέτε ποιες αρμοδιότητες θα φύγουν από την κεντρική κυβέρνηση και ποιες θα παραμείνουν σε αυτήν την «αποκεντρωμένη» ομοσπονδία;

Πόσο πιο «χαλαρή» θα είναι αυτή η ομοσπονδία που θα προταθεί από αυτή που συζητούσαμε εδώ και 10 χρόνια; 

Είναι πασιφανές κύριε πρόεδρε,

Όπως υποστήριξαν με ζήλο και πάθος το Σχέδιο Ανάν, που ήταν λύση συγκεκαλυμένης Συνομοσπονδίας, έτσι και τώρα θα προωθήσουν λύση Συνομοσπονδίας.

Απλά θα την βαφτίσουν «χαλαρή ομοσπονδία».

Για το ΔΗΚΟ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα:

Η μορφή της λύσης πρέπει να αφορά ένα ενιαίο κράτος, με μία κυριαρχία, μία διεθνή προσωπικότητα, μία ιθαγένεια, στην βάση της ομοσπονδίας με σωστό όμως περιεχόμενο.

Η λύση πρέπει να βασίζεται στη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς εποικοδομητικές ασάφειες.

Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε με λύση Συνομοσπονδίας δυο κρατών.

Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε με την «χαλαρή ομοσπονδία» εάν πρόκειται για συγκεκαλυμμένη Συνομοσπονδία.

Η «πολιτική ισότητα» που εμείς αποδεχόμαστε είναι η πολιτική ισότητα όπως αυτή περιγράφεται στο σχετικό ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών (1992), χωρίς βέτο, χωρίς «μία θετική ψήφο», χωρίς «αριθμητική ισότητα».

Και διερωτόμαστε πραγματικά, αυτή η υπερ-προβολή της πολιτικής ισότητας ως να είναι το μοναδικό σημαντικό θέμα στο κυπριακό, ποιους βοηθά, εμάς που επιμένουμε πως οι σημαντικές πτυχές του Κυπριακού είναι αυτές της ασφάλειας;

Ή τους Τούρκους, που θέλουν να αποπροσανατολίσουν από τον στρατό και τις εγγυήσεις;

Καλά γιατί πάμε σε διεθνή διάσκεψη, αν πάλι θα συζητάμε την «διακυβέρνηση»;

Δεν θα μπορούσαν αυτό να το συζητήσουν οι ηγέτες των δυο κοινοτήτων;

Το ότι την προηγούμενη φορά, συζητούσατε 10 χρόνια την διακυβέρνηση, αλλά κατέρρευσαν οι συνομιλίες μέσα σε 10 μέρες μόλις πήγαμε να συζητήσουμε την ασφάλεια, δεν σας λέει κάτι;

Οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, καθώς οδεύουμε σε μια νέα κρίσιμη διαδικασία, έχει αξία και σημασία να σημειώσουμε μια θεμελιώδη διαφορά ανάμεσα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα και την τουρκοκυπριακή·

Μία διαφορά η οποία είναι αμετάβλητη και διαχρονική. 

Η ελληνοκυπριακή πλευρά αναζητά, διαχρονικά, τρόπους προστασίας της λειτουργικότητας του κράτους και εξυπηρέτησης των συμφερόντων του συνόλου του κυπριακού λαού, σε αντίθεση με την τουρκοκυπριακή κοινότητα και την τουρκική πλευρά, που αναζητούν, διαχρονικά, τρόπους υπονόμευσης της λειτουργικότητας του κράτους και εξυπηρέτησης των συμφερόντων της Τουρκίας.

Η «πολιτική ισότητα» που διεκδικεί η τ/κ πλευρά, με τα ΒΕΤΟ σε κάθε απόφαση και αριθμητική ισότητα, στόχο έχουν την παράλυση του κράτους, έτσι ώστε μέσα από την παράλυση, να έρθει η διάλυση και η απόσχιση.

Με κίνδυνο πάντα αυτή η διάλυση και απόσχιση να συνοδευτεί με την στρατιωτική επέλαση της Τουρκίας. 

Με άλλα λόγια η «πολιτική ισότητα» όπως την διεκδικεί η Τουρκία, θα οδηγήσει σε «κυριαρχική ισότητα», όπως πολύ εύστοχα το έχει διατυπώσει το μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας του κ. Αναστασιάδη και πρώην διπλωμάτης, κ. Τάσος Τζιωνής σε πρόσφατη συνέντευξη του.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο,

Πρέπει να επιμένουμε στη λειτουργικότητα του κράτους.

Δεν είναι μια «δημοκρατία του καζίνο» που χρειαζόμαστε, αλλά ασφάλεια και σταθερότητα.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο,

Πρέπει να επιμένουμε, στην πλήρη κατάργηση των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων.

Πρέπει να επιμένουμε, στην πλήρη αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων πριν την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνημένης λύσης, όπως προνοούν οι σχετικές ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου. 

«μηδέν ξένος στρατός και μηδέν ξένες εγγυήσεις» πρέπει να σημαίνει «μηδέν ξένος στρατός και μηδέν ξένες εγγυήσεις».

Και όχι «θα φύγουν όλοι εκτός εκείνοι που θα μείνουν»…

Σε ότι αφορά συγκεκριμένα την Πενταμερή Διάσκεψη

Πρέπει κατά το ελάχιστο, να γίνουν τρία συγκεκριμένα πράγματα.

Είτε πριν να πάμε, είτε εκεί.

Πρώτον,

Να καλεστεί σε αυτή τη διάσκεψη και η ΚΔ

Αυτή η διάσκεψη αφορά ζητήματα που αφορούν κατεξοχήν την ΚΔ δεν μπορεί να είναι απούσα.

Τόσο για νομικούς, όσο και για πολιτικούς λόγους.

Για παράδειγμα, αν αύριο αποφασιστεί πως είτε θα τροποποιηθούν ή θα καταργηθούν οι συνθήκες εγγυήσεων και εγκαθιδρύσεως, τις οποίες είχε υπογράψει η ΚΔ, ποιος θα υπογράψει την τροποποίηση ή την κατάργηση;

Σε τέτοια περίπτωση, αν απουσιάζει η ΚΔ ενισχύεται το επιχείρημα της Τουρκίας πως το μόρφωμα που θα δημιουργηθεί με την λύση, δεν θα αποτελεί συνέχιση της ΚΔ αλλά κάτι το καινούργιο που θα προκύψει από παρθενογένεση.

Και από την απουσία της ΚΔ, ενισχύεται το αφήγημα της Τουρκίας πως η Κυπριακή Δημοκρατία είναι «εκλιπούσα» και άρα ξεκινά αυτή η διαδικασία με μία τεράστια νίκη της Τουρκίας και με μία μεγάλη ήττα της πλευράς μας.

Δεν είναι τυχαίο εξάλλου πως, κανένας πρόεδρος της ΚΔ πριν τον κ. Αναστασιάδη δεν αποδέχθηκε τη σύνθεση της Πενταμερούς Διάσκεψης.

Δεύτερον,

Πρέπει Ελλάδα και Κύπρος να απαιτήσουμε από τον ΓΓ του ΟΗΕ να παραμείνει πιστός και προσηλωμένος στους όρους εντολής του. 

Δεν πρέπει να επιτρέψει σε καμία πλευρά να καταθέσει εισηγήσεις που εκφεύγουν από το πλαίσιο λύσης του κυπριακού το οποίο έχει καθοριστεί από τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας.    

Με άλλα λόγια, δεν πρέπει να επιτρέψει στην Τουρκία να καταθέσει εισηγήσεις για λύση δυο κρατών ή λύση συνομοσπονδίας.

Αν πέσουμε σε τέτοια παγίδα, αν προσέλθουμε δηλαδή εμείς, στη διάσκεψη με τη θέση της ΔΔΟ, και η Τουρκία με την θέση για δυο κράτη, τότε οι γνωστοί «καλοθελητές» θα μας πουν να τα βρούμε κάπου στη μέση: στην συνομοσπονδία.

Μόνο που η συνομοσπονδία δεν είναι η «μέση», αλλά μια συνεργασία αναμεταξύ δυο ξεχωριστών και ανεξάρτητων κρατών. Με χωριστή κυριαρχία και δικαίωμα απόσχισης.   

Τρίτον,

Πρέπει να αποφύγουμε  μία γνώριμη παγίδα της Τουρκίας: την απαίτηση της να δώσουμε ουσία για να συνεχιστεί η διαδικασία.

Η απαίτηση της Τουρκίας θα είναι η ακόλουθη: να δώσουμε κάτι π.χ. την «πολιτική ισότητα», όπως η ίδια την αντιλαμβάνεται, για να μας κάνει την μεγάλη τιμή να συνομιλήσει μαζί μας.

Δεν πρέπει να μπούμε σε τέτοια λογική.

Άλλο η ουσία και άλλο η διαδικασία. Δεν είναι δυνατόν πάντα να απαιτείται από εμάς να υποχωρούμε πριν καν να πάμε στη διαπραγμάτευση, αλλά η Τουρκία ποτέ να μην δεσμεύεται για τίποτα.

Δυστυχώς όμως, η προδιάθεση της πλευράς μας είναι ήδη εκεί.  Ποιος ο λόγος να καλέσει ο ΠτΔ το εθνικό συμβούλιο να τον συνοδεύσει σε μία «άτυπη» διαδικαστικής φύσεως διάσκεψη, όπως μας έλεγαν στην αρχή ότι θα είναι, αν δεν έχει κατά νου να χαρίσει ουσία;

Κύριε πρόεδρε,

Το ΔΗΚΟ έχει επισημάνει τα λάθη στην τακτική των τελευταίων ετών.

Όπως προειδοποιούσαμε τον Δημήτρη Χριστόφια, έτσι προειδοποιήσαμε και τον Νίκου Αναστασιάδη.

Δυστυχώς δεν εισακουστήκαμε. Και σήμερα, πληρώνουμε το βαρύ κόστος αυτών των λαθών.

Τονίζουμε πως τα τελευταία 33 χρόνια, τα 28, διαχειρίζονται το κυπριακό οι ούτω καλούμενοι «πρόεδροι λύσης».

Εδώ και 28 από τα τελευταία 33 χρόνια, ακούμε διαλέξεις για ρεαλισμό, για την αναγκαιότητα της λύσης, για τα οικονομικά οφέλη της λύσης από τη συγκεκριμένη σχολή σκέψης στο κυπριακό …

Αυτό που δεν ακούμε ποτέ είναι μια εξήγηση γιατί δεν το έλυσαν.

Για 28 από τα τελευταία 33 χρόνια, μας διαβεβαιώνουν για την ορθότητά της πολιτικής τους, αλλά ποτέ δεν μας έχουν εξηγήσει πως με αυτή την πολιτική έχει οδηγηθεί το κυπριακό στα τάρταρα.      

Εμείς κύριε πρόεδρε είμαστε ξεκάθαροι.

Δεν αμφισβητούμε προθέσεις.  Δεν κατηγορούμε ε/κ για τη μη λύση του κυπριακού. Αυτό το αφήνουμε σε άλλοι, που χρειάζονται αποδιοπομπαίους τράγους για τις δικές τους αποτυχίες.

Εμείς το λέμε ξεκάθαρα. Για τη μη λύση του κυπριακού ευθύνεται η Τουρκία.

Για την δυσμενή όμως θέση που βρίσκεται σήμερα η ελληνοκυπριακή πλευρά ευθύνεται η αποτυχημένη πολιτική που ακολουθήθηκε τα προηγούμενα χρόνια.

Είναι καιρός αυτή η αδιέξοδη πολιτική να τερματιστεί.

Είναι καιρός για μία Νέα Στρατηγική.

Μια Νέα Στρατηγική που θα διαφυλάξει τα συμφέροντα της ΚΔ σε περίπτωση μη λύσης του κυπριακού.

Με μια αναβαθμισμένη εθνική φρουρά η οποία να μπορεί να λειτουργεί ως αποτρεπτικός παράγοντας στον επεκτατισμό και την επιθετικότητα της Τουρκίας.

Με προώθηση του ενεργειακού μας προγράμματος έτσι ώστε να πετύχουμε τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της χώρας μας. 

Με μια Νέα Στρατηγική που θα αξιοποιήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεσματικά και όχι μόνο επικοινωνιακά.

Με πρόκληση πραγματικού κόστους στην Τουρκία, οικονομικού, πολιτικού, διπλωματικού, έτσι ώστε να εξαναγκασθεί να εγκαταλείψει αδιάλλακτες θέσεις που εμποδίζουν την επίλυση του κυπριακού.

Μόνο έτσι θα έχουμε πιθανότητες για την επίλυση του Κυπριακού και την απελευθέρωση της ημικατεχόμενης πατρίδας μας.

Κύριε πρόεδρε,

Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε ως Ελληνισμός, τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Θέλω να ενθυμίσω πως και τότε, παρά του ότι η Κύπρος δεν συμμετείχε στους αρχικούς σχεδιασμούς της επανάστασης, παραταύτα έπεσε θύμα βιαιοπραγιών και σφαγών επειδή, είτε μας αρέσει είτε όχι, η Τουρκία βλέπει την Ελλάδα και την Κύπρο ως ενιαίο εχθρό.

Έτσι είναι και σήμερα. Είτε μας αρέσει, είτε όχι.

Για αυτό απαιτείται η αγαστή συνεργασία με την Ελλάδα, για να διαφυλάξουμε τα κοινά εθνικά μας συμφέροντα.

Αλλά οφείλουμε να θυμηθούμε και κάτι άλλο αφού σε λίγες μέρες θα τιμήσουμε την επέτειο της ελληνικής επανάστασης.

Ας θυμηθούμε πως και η Κύπρος επιβίωσε 400 χρόνια σκλαβιάς και τουρκοκρατίας και κέρδισε, με τις θυσίες και το αίμα των ηρών της την ανεξαρτησία της, με την τελευταία πράξη της ελληνικής επανάστασης που ήταν, ο αγώνας της ΕΟΚΑ.

Αυτήν την γη λοιπόν, δεν την χαρίζουμε, δεν την πουλούμε, δεν την ξεγράφουμε.

Έχουμε καθήκον απέναντι σε αυτούς που μας την έδωσαν,

να συνεχίσουμε τον αγώνα για ελευθερία και δικαίωση.

Γραφείο Τύπου

19 Μαρτίου 2021

ροή ειδήσεων