Ομιλία του Προέδρου του Δημοκρατικού Κόμματος κ. Νικόλα Παπαδόπουλου στην Ειδική Συνεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων για καταδίκη της εισβολής και του πραξικοπήματος Ιούλιος 2020

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και Κύριοι συνάδερφοι,

Η σημερινή Ειδική Συνεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων συνέρχεται κάτω από την σκιά μιας ανήκουστης βαρβαρότητας:-

Της μετατροπής του εμβληματικού μνημείου της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, της Αγίας Σοφίας, σε οθωμανικό τέμενος.

Η ενέργεια αυτή του Τούρκου Προέδρου δεν προσβάλλει μόνο τον όπου γης Ορθόδοξο κόσμο και ειδικά τον Ορθόδοξο Ελληνισμό˙ προσβάλλει όλο τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Η μετατροπή του Βυζαντινού αριστουργήματος σε τζαμί, δεν είναι μόνο ένα διμερές θέμα, που αφορά τις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας, αλλά και διεθνές θέμα. 

Είναι μια αντιπαράθεση της Τουρκίας με τον πολιτισμένο κόσμο, είναι ένα πρόβλημα για την Δύση. 

Στόχος του Τούρκου Προέδρου, είναι η κατάργηση του κοσμικού κράτους που εγκαθίδρυσε ο Αττατούρκ.

Στόχος του, είναι να τροφοδοτήσει τον εθνικισμό, για να παραμείνει στην εξουσία.

Στόχος του όμως είναι και να εμφανισθεί ως ο μεγάλος ηγέτης των 1 ½ δισεκατομμυρίων Μουσουλμάνων σε όλο τον κόσμο. 

Οικουμενικό, λοιπόν, το ζήτημα και οικουμενική και αποτελεσματική πρέπει να είναι η αντίδραση και όχι χλιαρή, όπως αυτή που ζήσαμε τις τελευταίες μέρες.

Γιατί οι φιλοδοξίες του κυρίου Ερντογάν αφορούν την Κύπρο, την Ελλάδα, το Αιγαίο, τη Συρία, τη Λιβύη, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο, ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο και τον Αραβικό Κόσμο.

Η επεκτατικότητα της Άγκυρας δεν πρόκειται μόνο να συνεχίσει, αλλά θα επεκταθεί και θα κλιμακωθεί.

Και είμαστε στο δρόμο της…

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και κύριοι συνάδερφοι,

Συνήλθαμε σήμερα για να καταδικάσουμε ξανά και ξανά όπως κάθε χρόνο τις τελευταίες δεκαετίες, το δίδυμο εφιαλτικό έγκλημα κατά της Κύπρου, που διαπράχθηκε τον Ιούλιου του 1974.

Εδώ και 46 χρόνια αυτές οι επέτειοι παίρνουν τη μορφή παλλαϊκής καταδίκης της προδοσίας και των εγκλημάτων που έγιναν σε βάρος του Κυπριακού λαού από σκοτεινές δυνάμεις.

Επί 46 χρόνια ο Κυπριακός λαός αναμένει την δικαίωση. 

Αγωνίζεται για δικαίωση.

Και δικαίωση, για τον Ελληνικό Κυπριακό λαό, είναι μόνο η ελευθερία και η δημοκρατία.

Τα ιδεώδη αυτά καταπατούνται κατάφωρα στην Κύπρο, όπου μια φρικτή τραγωδία εκτυλίσσεται και επί τέσσερις και πλέον δεκαετίες συνεχίζεται με άγνωστο ακόμα τον επίλογο της. 

Πρόλογος αυτής της τραγωδίας ήταν το αντεθνικό πραξικόπημα της Ελληνικής Χούντας με τα εδώ φασιστικά όργανά της ΕΟΚΑ Β’, όταν στις 15 Ιουλίου του 1974, εν μέσω ζητωκραυγών για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, παρέδιδαν την Κύπρο στην Τουρκία. 

Τα άρματα του πραξικοπήματος γκρέμισαν τα τείχη της Κύπρου για να περάσει ο Τούρκος εισβολέας και κατακτητής. 

Το έγκλημα που διέπραξαν δεν έχει ελαφρυντικό.  Δεν έχει δικαιολογητικό άγνοιας των συνεπειών του. 

Η Χούντα της Αθήνας και τα εδώ όργανα της γνώριζαν πολύ καλά ότι η δολοφονία της Δημοκρατίας θα ήταν πρόκληση τραγωδίας.  

Γνώριζαν πολύ καλά οι πραξικοπηματίες, ότι οι σφαίρες που αναζητούσαν τον Μακάριο, διατρυπούσαν το σώμα της Κύπρου και άνοιγαν το δρόμο για να περάσει ο Τούρκικός Αττίλας.

Είναι το πραξικόπημα και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδηλώθηκε και συντελέστηκε, που άνοιξε τις κερκόπορτες στον Τούρκο εισβολέα.

Είναι το πραξικόπημα που έφερε την αποφράδα μέρα της 20ης Ιουλίου 1974 και όχι ο δήθεν εμφύλιος σπαραγμός που κάποιοι σήμερα αρέσκονται στο να προβάλλουν για να αποκρύψουν τις ευθύνες τους. 

Οι πραξικοπηματίες επέτρεψαν στην Τουρκία, σχεδόν ανώδυνα να εισβάλει και να καταλάβει το πιο όμορφο και το πιο παραγωγικό τμήμα της Κύπρου.

Βαρύ είναι το εθνικό έγκλημα και βαρύ θα είναι το τίμημα που θα καταβάλουμε ως συνέπεια του εγκλήματος.

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Σήμερα, 46 χρόνια μετά από άγονους διαλόγους, πολιτικές κατευνασμού, υποχωρήσεων και παραχωρήσεων, μας καλούν και πάλι από διάφορες πλευρές να καθίσουμε σε συνομιλίες δεχόμενοι τις λεγόμενες «πραγματικότητες», ως ένα τετελεσμένο γεγονός, προς το οποίο πρέπει να προσαρμοστεί η οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού.

«Πραγματικότητες» στο έδαφος, που είναι το αποτέλεσμα της χρήσης βίας, το αποτέλεσμα ενός διεθνούς εγκλήματος. 

«Πραγματικότητες» στην θάλασσα και στον αέρα όπως τις αντιλαμβάνονται οι Τούρκοι.

«Πραγματικότητες» που θα καταργήσουν την δημοκρατία και τη λειτουργικότητα του κράτους μας. 

Κύριε Πρόεδρε

Κυρίες και κύριοι συνάδερφοι,

Η σημερινή ειδική συνεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων δεν αποβλέπει μόνο στην καταδίκη της εισβολής και του πραξικοπήματος.

Αποβλέπει να δηλώσει με τον πλέον έγκυρο, επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν αποδέχεται τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής.

Δεν αποδεχόμαστε τις λεγόμενες «πραγματικότητες» που δημιούργησε η 46χρονη κατοχή της πατρίδας μας από τον τουρκικό στρατό, ούτε πρόκειται να συνθηκολογήσει με την αρπαγή και τη βία. 

Έχουμε υποχρέωση να αντισταθούμε και να αποτρέψουμε τη νομιμοποίηση και διαιώνιση των λεγόμενων «πραγματικοτήτων» που επιχειρείται να γίνει μέσα από μια διχοτομική, δυσλειτουργική και απαράδεχτη λύση, όπως αυτήν που προσπαθούν να επιβάλουν οι Τούρκοι, και οι ισχυροί σύμμαχοι τους. 

Σήμερα η Κύπρος κινδυνεύει περισσότερο από ποτέ άλλοτε.  Η Τουρκία πέραν των εδαφών μας, εισβάλλει και ορέγεται και τον θαλάσσιο πλούτο της Κύπρου. 

Η νέα δυσμενής πραγματικότητα επιβάλλει συλλογική προσπάθεια και ενότητα, προκειμένου να καταλήξουμε σε μια νέα στρατηγική για την Κύπρο.

Βάση αυτής της νέας στρατηγικής είναι πως η λύση του Κυπριακού μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από τη δημιουργία πραγματικού πολιτικού, διπλωματικού και οικονομικού κόστους στην Τουρκία.

Η μακρόχρονη πολιτική του κατευνασμού την οποία ακολούθησε η Κύπρος, όχι μόνο κατέρρευσε, αλλά επισώρευσε και νέα δεινά, μαζί με  νέες αξιώσεις της Τουρκίας.

Θα ήταν εύκολο, σήμερα, να απαριθμήσω πόσες φορές προειδοποιήσαμε, χωρίς να εισακουστούμε, για τη λανθασμένη πορεία που ακολουθούσαμε.

Όμως, το ζητούμενο δεν είναι αυτό. 

Το ζητούμενο είναι να αντιμετωπισθεί η τουρκική επεκτατική επιθετικότητα.

Χρειάζεται μια άλλη πολιτική, μια νέα στρατηγική για να αποτραπούν τα χειρότερα.

Πρώτα και πάνω απ’ όλα χρειάζεται να ισχυροποιηθεί η θέση της Κύπρου, αλλά και της Ελλάδας, σε διπλωματικό, πολιτικό και αμυντικό επίπεδο.

Απαιτείται η εμβάθυνση της συνεργασίας Κύπρου-Ελλάδας μέσω της σύστασης ενός Ανωτάτου Συμβουλίου Στρατηγικής Συμμαχίας.

Επιμένουμε στην ενίσχυση διμερών συνεργασιών και συμμαχιών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης με στόχο να δημιουργηθεί πολιτικό και διπλωματικό κόστος στην Τουρκία.

Διεκδικούμε, την ενίσχυση διμερών συνεργασιών και συμμαχιών με όλες τις χώρες της περιοχής, οι οποίες επίσης έχουν προβλήματα με την Τουρκία.

Και φυσικά η ουσιαστική αναβάθμιση και ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς είναι πλέον πέρα από αναγκαία. 

Η αμυντική μας θωράκιση πρέπει να λειτουργεί ως αποτρεπτική δύναμη απέναντι στις επιδιώξεις της Τουρκίας.

Οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο είναι δραματικές.

Ακούσαμε πρόσφατα τους Γάλλους να δηλώνουν με κάθε επισημότητα, ότι δεν θα δεχθούν να μετατραπεί η Μεσόγειος σε τουρκική λίμνη.

Ούτε και άλλες χώρες το θέλουν αυτό.  Να το εκμεταλλευτούμε όσο μπορούμε και όπου μπορούμε, και χωρίς αυταπάτες, να προσπαθούμε.

Να κάνουμε το καθετί που είναι αναγκαίο και τίποτα να μην παραλείψουμε, να καταβάλουμε το κάθε τίμημα, να υποστούμε την οποιαδήποτε θυσία, να αγωνιστούμε με κάθε μέσο, με σύνεση, με συνέπεια, με αφοσίωση, μέχρι να διασφαλίσουμε τη φυσική και εθνική επιβίωση του Ελληνισμού στην Κύπρο.

Πρέπει να υπάρξει προσπάθεια, συνεχής, αδιάλειπτη, επίμονη, χωρίς ταλαντεύσεις.

Ξέρουμε ότι ο δρόμος μπροστά μας δεν είναι εύκολος, αλλά είναι ο μόνος δρόμος.

Κύριε Πρόεδρε,

κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η χάραξη νέας στρατηγικής είναι πλέον αδήριτη ανάγκη.

Η συνέχιση της πολιτικής του κατευνασμού και του καλού παιδιού, θα μας οδηγήσει σε δυσοίωνες περιπέτειες.

Ελπίζω, ότι η προς κάθε κατεύθυνση κλιμάκωση του απροκάλυπτου επεκτατικού αμόκ που κατέλαβε την Τουρκία, να έχει πείσει πλέον και τους πιο δύσπιστους, ως προς την πορεία που η Τουρκία του κ. Ερντογάν επέλεξε και αμετάκλητα ακολουθεί.

Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε και να περιφρονήσουμε αυτή τη πορεία

Γνωρίζουμε και αναγνωρίζουμε πως μια ενδεχόμενη λύση του Κυπριακού θα είναι πικρή και οδυνηρή.

Δεν αποδεχόμαστε όμως μια λύση, που θα είναι διχοτομική και που θα παραβιάζει τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες του Κυπριακού Ελληνισμού.

Ούτε λύση, που θα καταλύει την Κυπριακή Δημοκρατία  και θα μετατρέπει το νησί μας σε τουρκικό προτεκτοράτο. 

Όταν, η μόνη επιλογή που θέτουν μπροστά μας, είναι να δεχτούμε και να νομιμοποιήσουμε, είτε με την υπογραφή μας, είτε με την άπραχτη πάροδο του χρόνου, όλα τα τετελεσμένα της εισβολής και κατοχής.

Όταν, η επιλογή που μας δίνεται, είναι η συνθηκολόγηση, η ανέντιμη παράδοση και η υποταγή μας στις επεκτατικές βλέψεις και ορέξεις της Τουρκίας,τότε δεν μας απομένει άλλη διέξοδος, παρά να στραφούμε στο πρόσφατο παρελθόν μας και να αντλήσουμε, ως Λαός και ως Κράτος, δύναμη και έμπνευση απ’ αυτούς που θυσιάστηκαν αγωνιζόμενοι. Να  προσπαθήσουμε με έργα να δικαιώσουμε τη δική τους θυσία και να δικαιωθούμε και εμείς έναντι της ιστορίας μας.

Είμαστε έτοιμοι για έναν έντιμο συμβιβασμό, για μια πικρή ειρήνη· αλλά ταυτόχρονα παραμένουμε αμετακίνητοι στη θέση εθνικής αξιοπρέπειας και να μην ενδώσουμε, να μην υποχωρήσουμε σε οποιαδήποτε πίεση, που θα μας καταστήσει υποχείρια και υποτελείς της Τουρκίας.

Κύριε Πρόεδρε,

κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Πράγματι, 46 χρόνια τώρα, διανύσαμε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στην αβεβαιότητα για το μέλλον μας και ίσως χρειαστεί να διανύσουμε κι άλλο ακόμα.

Αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Δεν μας προσφέρεται άλλος δρόμος:

Είτε συνθηκολογούμε και παραδινόμαστε,

είτε αντιστεκόμαστε και αγωνιζόμαστε.

Αν δεν μπερδευτούμε στο δρόμο, αν έχουμε πίστη, συνέπεια και αφοσίωση ως προς τον στόχο μας, θα φτάσουμε σίγουρα στο τέρμα.

Στο αίσιο τέρμα.

Της απελευθέρωσης, της ειρήνης, της ευημερίας.  

Γραφείο Τύπου

15 Ιουλίου 2020

© 2019 Democratic Party, Cyprus. All Rights Reserved
Created by Sorvus Media