Ομιλία του Βουλευτή του Δημοκρατικού Κόμματος, Χαράλαμπου Πιττοκοπίτη στη συζήτηση για τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2020, στην ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Ανακοινώσεις |

Κύριοι Υπουργοί,

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Καταρχάς θα ήθελα να δηλώσω ότι δεν θα αναφερθώ στο Εθνικό μας θέμα και την κρίσιμη φάση την οποία διέρχεται σήμερα, γιατί αυτό έχει καλυφτεί εκτενώς και πολύ εύστοχα από τον Πρόεδρο του Κόμματος μου, συναγωνιστή Νικόλα Παπαδόπουλο.

Κυρίες και Κύριοι, η  διαδικασία συζήτησης και ψήφισης του Κρατικού Προϋπολογισμού αποτελεί για το Νομοθετικό Σώμα την κορυφαία πράξη άσκησης του Κοινοβουλευτικού ελέγχου προς την εκτελεστική εξουσία.

Στον τομέα της οικονομίας είναι βέβαιο ότι έχουμε σημάδια ανάκαμψης αλλά για να φτάσουν τα αποτελέσματα αυτών των εξελίξεων της οικονομίας στην τσέπη του πολίτη, που αυτό είναι το ζητούμενο, θα χρειαστεί ακόμη μεγάλη προσπάθεια και χρόνος.

Οι αριθμοί και οι στατιστικές έχουν την σημασία τους, αλλά πρωτίστως σημαντικότερο είναι πως λειτουργεί η πραγματική αγορά και πόσο δύσκολα ζεί σήμερα ο Κύπριος πολίτης.

Δεν λησμονούμε τους κουρεμένους καταθέτες, τους κατόχους αξιογράφων, τους απλούς μετόχους των Τραπεζών που εν μια νυχτί είδαν τα περιουσιακά τους στοιχεία να εξανεμίζονται.

Δεν λησμονούμε ιδιαίτερα τους απλούς πολίτες, οι οποίοι λόγω των κάκιστων χειρισμών τραπεζιτών, οι οποίοι σε συνεργασία με τις διαχρονικά πολιτικές των ελίτ αυτού του τόπου, οδήγησαν πολλές οικογένειες στην ανεργία, στην οικονομική ανέχεια στην διάλυση του κοινωνικού ιστού και στην εξαθλίωση των κοινωνικά ευάλωτων ομάδων του Λαού μας.

Δεν πρέπει επίσης να διαφεύγει κανενός, ότι τα όποια κέρδη έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια στην οικονομία, αυτά οφείλονται κατά κύριο λόγο στις θυσίες και στην αντοχή του λαού μας, ο οποίος είναι και ο πραγματικός πρωταγωνιστής της όλης προσπάθειας .

Σημαντικότατη ήταν επίσης και παραμένει η συμβολή του ΔΗΚΟ  το οποίο με την συνετή και πατριωτική του στάση στήριξε μέτρα προκειμένου να διασωθεί η Κυπριακή οικονομία, πληρώνοντας πολλές φορές και πολιτικό κόστος. Ο Υπουργός Οικονομικών δήλωσε στην Βουλή ότι η Οικονομία έχει επανεκκινήσει  και ότι όλοι οι οικονομικοί δείκτες είναι με πρόσημο θετικό. Αυτό φυσικά αποτελεί την μισή αλήθεια. Στην ουσία, η πραγματικότητα για τον απλό πολίτη είναι πολύ διαφορετική και το βλέπουμε στην καθημερινότητα όταν  ειδικά μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζει στα όρια της φτώχειας. Δεν είναι υπερβολή να ισχυριστούμε ότι ναι μεν οι αριθμοί και οι δείχτες της οικονομίας ευημερούν, αλλά πολλοί συμπολίτες μας δεινοπαθούν με το κοινωνικό κράτος να απουσιάζει.

Είναι για αυτό ακριβώς τον λόγο που το Δημοκρατικό Κόμμα έχει διεκδικήσει και πετύχει την αύξηση του επιδόματος των χαμηλοσυνταξιούχων κατά €19 εκατομμύρια ευρώ, την αύξηση της επιδότησης του πετρελαίου θέρμανσης στις ορεινές περιοχές και την αύξηση κατά 50% του κονδυλίου για το Στεγαστικό Σχέδιο Αναζωογόνησης ορεινών και Ακριτικών περιοχών ανεβάζοντας το στα €4.6 εκατομμύρια ευρώ, πετύχαμε επίσης την δέσμευση της Εκτελεστικής Εξουσίας για διεύρυνση των κριτηρίων του πιο πάνω σχεδίου για ουσιαστική αύξηση των διακαιούχων και τη σύσταση Εθνικού Ταμείου Αλληλεγγύης με την επιπρόσθετη συνεισφορά €20 εκατομμυρίων Ευρώ για το 2020.

Οι πολίτες σήμερα  έχουν να αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα  όπως τα κόκκινα δάνεια   και οι  εκποιήσεις που απειλούν ακόμη την  πρώτη κατοικία  και την επαγγελματική  στέγη.

Εμείς αναμέναμε ένα κράτος με περισσότερο ανθρώπινο πρόσωπο, ένα κράτος κοντά στον πολίτη και τα καθημερινά του προβλήματα. Αντί αυτού, βλέπουμε τους συνταξιούχους μας να ζουν μέσα σε συνθήκες φτώχειας, ανέχειας και εξαθλίωσης.

Πρέπει να υπάρξει βελτίωση των διαδικασιών παραχώρησης του ανεργιακού επιδόματος, καθώς και του επιδόματος ασθενείας , ούτως ώστε οι δικαιούχοι να παίρνουν τη βοήθεια που δικαιούνται την ώρα που την έχουν πραγματικά ανάγκη.

Βλέπουμε την ανεργία να βρίσκεται ακόμα σε ψηλά επίπεδα και ειδικότερα στους νέους να έχει κτυπήσει  στο κόκκινο. Η φυγή των νέων μας στο εξωτερικό για εξασφάλιση εργασίας αποτελεί για την πατρίδας μας τον τρίτο Αττίλα, αφού επιτείνει ακόμη περισσότερο το δημογραφικό μας πρόβλημα.

Η φυγή των νέων μας, και ειδικότερα των πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και όχι μόνο, από την πατρίδα μας και η εγκατάσταση τους στο εξωτερικό, αποτελεί μια ανοικτή πληγή που πρέπει άμεσα να κλείσει.

Αλληλένδετο πρόβλημα με το προηγούμενο είναι η υπογεννητικότητα και η στήριξη της μητρότητας. Υπέρτατη ευθύνη κάθε Ευρωπαϊκής Κοινωνίας είναι η θωράκιση της μητρότητας. Δυστυχώς στη Ευρωπαϊκή Κύπρο με τα τόσα προβλήματα υπογεννητικότητας και δημογραφικής υποχώρησης του Κυπριακού Ελληνισμού, με την ανοχή και του κράτους, μερίδα εργοδοτών θεωρούν την μητρότητα σοβαρό κόστος για τις επιχειρήσεις και δεν διστάζουν να απολύουν έγκυες γυναίκες.

Εμείς ως ΔΗΚΟ λέμε ότι είναι εθνική επιταγή η στήριξη και η  ενθάρρυνση της μητρότητας από το ίδιο το κράτος με συγκεκριμένα πρακτικά μέτρα.

Δυστυχώς το κράτος απέτυχε να εκτιμήσει έγκαιρα τον κίνδυνο απο τις συνεχείς αυξανόμενες μεταναστευτικές ροές και να πάρει τα αναγκαία μέτρα με αποτέλεσμα η Κύπρος να δέχεται αναλογικά με τον πληθυσμό της το μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων και οικονομικών μεταναστών σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. Αυτό εχει ως συνέπεια να αντιμετωπίζουμε σοβαρά προβλήματα οικονομικής και κοινωνικής υφής καθώς επίσης και προβλήματα ασφάλειας και αλλοίωσης της δημογραφικής  σύνθεσης του κράτους μας.

Στον τομέα της προσφυγικής πολιτικής, δυστυχώς η Κυβέρνηση εξακολουθεί να παραμένει στις βαρύγδουπες διακηρύξεις και εξαγγελίες υπέρ των προσφύγων.  Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική.

Η στεγαστική προσφυγική πολιτική εξαντλείται σχεδόν αποκλειστικά και μόνο στη διαχείριση των τουρκοκυπριακών κατοικιών με αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός δικαιούχων εκτοπισμένων οικογενειών να παραμένουν χωρίς στέγη.

Σημειώνουμε επίσης στους υπό συζήτηση προϋπολογισμούς την έλλειψη επαρκών δαπανών για τους σημαντικότατους τομείς της Άμυνας της Υγείας και της Παιδείας.

Συγκεκριμένα στον τομέα της Υγείας, πρόσφατες έρευνες από την Ε.Ε δείχνουν ότι είμαστε τελευταίοι στις δαπάνες στον τομέα αυτό και δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι τα δημόσια νοσηλευτήρια μας βρίσκονται σε πλήρη κατάρρευση (Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και Πόλεως Χρυσοχούς, Πρώτες Βοήθειες,  Νεφρολογική Κλινική), παρόλο που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του ΓΕΣΥ.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον τομέα της παιδείας που και εδώ οι στατιστικές της Ε.Ε  μας εμφανίζουν πάλι στην τελευταία θέση στην ποιότητα γνώσεων. Δεν φταίνε φυσικά ούτε οι μαθητές ούτε οι εκπαιδευτικοί αλλά οι στρεβλώσεις που εμφάνιζε μέχρι πρότινος το εκπαιδευτικό μας σύστημα το οποίο χρήζει περαιτέρω βελτίωσης. Όλοι μιλούμε για την ανάγκη στήριξης της τεχνικής εκπαίδευσης, πως θα το πετύχουμε όμως αυτό χωρίς τεχνικές σχολές? ( Πάφος).

Όλοι μιλούμε για την ανάγκη όπως ενθαρύνουμε τους μαθητές μας στην επιλογή και της Τεχνικής Εκπαίδευσης για να έχουν καλύτερες προοπτικές εργοδότησης αλλά ως κράτος, ως πολιτεία παραμένουμε στα λόγια.

Να αναφέρω ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο μέσος όρος των μαθητών που ακολουθούν την Τεχνική Εκπαίδευση ανέρχεται στο 49,3% ενώ στην Κύπρο ανέρχεται μόλις στο 18,5%.

Στην Πάφο αυτό το ποσοστό ανήλθε τα τελευταία δέκα χρόνια από το 19% στο 36,7% και αυτό με μόνο μια Τεχνική Σχολή η οποία ήδη έχει κορεσθεί και πολλοί μαθητές υποχρεώνονται να συνεχίσουν να φοιτούν στο Λύκειο.

Η ανέγερση δεύτερης Τεχνικής Σχολής στην Πάφο είναι πέραν από αναγκαία σήμερα, εάν πραγματικά θέλουμε οι μεγαλόστομες διακηρύξεις μας για στήριξη της Τεχνικής Εκπαίδευσης να συμβαδίζουν και με τις αποφάσεις μας.

Παρόλο ότι έχουμε βγει από το μνημόνια και έχουμε απαλλαγεί από την Τρόικα στο όνομα μνημονιακών δεσμεύσεων βλέπουμε να επιχειρείται ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας και ειδικότερα κερδοφόρων Ημικρατικών Οργανισμών όπως η CYTA και η ΑΗΚ.

Εμείς ως ΔΗΚΟ στέλνουμε για μια ακόμη φορά το ξεκάθαρο μήνυμα ότι είμαστε υπέρ του εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης των Δημόσιων Οργανισμών αυτών αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα συγκατανεύσουμε στο ξεπούλημα τους.

Ως ΔΗΚΟ μας ανησυχεί επίσης η έλλειψη αποτελεσματικών μέτρων για στήριξη του Γεωργικού Τομέα της πατρίδας μας όπως είναι η δημιουργία και τήρηση μητρώου γεωργών, καθώς  και η ρύθμιση της εμπορίας   Γεωργικών προϊόντων.

Τα κίνητρα για ενθάρρυνση νεαρών ατόμων να ασχοληθούν με τη Γεωργία είναι σχεδόν ανύπαρκτα.  

Δυστυχώς και ο γεωργικός τομέας έχει αφεθεί από την παρούσα διακυβέρνηση στον αυτόματο πιλότο με αποτέλεσμα συγκεκριμένοι τομείς όπως η αμπελοκαλλιέργεια και άλλοι οι οποίοι στο παρελθόν στήριζαν την οικονομία του τόπου και παρείχαν ικανοποιητικό εισόδημα στους κατοίκους της υπαίθρου μας και ειδικότερα τις Επαρχίες Λεμεσού και Πάφου να κινδυνεύουν σήμερα με πλήρη κατάρρευση.

Παράλληλα, τονίζουμε την ανάγκη επαναφοράς του θεσμού της μεμονωμένης κατοικίας ως κοινωνικού θεσμού με τη δήλωση πολιτικής, κάτι που θα λειτουργήσει θετικά προς την κατεύθυνση στήριξης της υπαίθρου και των μικροϊδιοκτητών.

Σημειώνω δε ότι τα περισσότερα κυβερνητικά τμήματα στην επαρχία μου είναι υποστελεχωμένα με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταποκριθούν με επάρκεια και αξιοπιστία, στην αποστολή τους και τα σπασμένα ως συνήθως να τα πληρώνουν οι πολίτες και ο τόπος.

Με την ευκαιρία της συζήτησης των προϋπολογισμών του κράτους θα ήθελα να μεταφέρω προς την Εκτελεστική Εξουσία την δυσαρέσκεια, απογοήτευση και αγανάκτηση των συνεπαρχιωτών μου για τον τρόπο με τον οποίο συνεχίζει να αντιμετωπίζεται η Επαρχία μου από το κεντρικό κράτος.

Η πόλη και η Επαρχία της Πάφου με τα πολλαπλά συγκριτικά της πλεονεκτήματα, όπως το κλίμα, οι παραλίες, το φυσικό περιβάλλον, η ιστορία της και ο αρχαιολογικός της πλούτος, αλλά κυρίως ο φιλόξενος και εργατικός της κόσμος, βρίσκεται σήμερα, λόγω της κυβερνητικής κοροϊδίας και αναλγησίας, αποκλεισμένη απο την εκτέλεση έργων υποδομής.

Σημαντικότατα έργα που έπρεπε να εκτελεστούν εδώ και χρόνια στην πόλη και Επαρχία της Πάφου και θα έδιναν προοπτική και ανάπτυξη στην Επαρχία μου δυστυχώς με διάφορες προφάσεις έχουν αφεθεί κλειδαμπαρωμένα στα χρονοντούλαπα της εκάστοτε κεντρικής εξουσίας.

Σημαντικά έργα όπως ο δρόμος Πόλεως Χρυσοχούς – Πάφου (κτηματολόγιο), ο δρόμος Αεροδρομίου Πάφου μέχρι την Τουριστική Περιοχή κ. Πάφου και Κόλπου των Κοραλλίων (περιβαλλοντικά προβλήματα), η κατασκευή Μαρίνας στα Πότιμα Κισσόνεργας, Αγκυροβόλια στην κ.Πάφο και Λατσί, η δημιουργία φράγματος στον ποταμό της Έζουσας κοντά στην Επισκοπή, η μεταφορά του ΑΞΙΚ στην Πάφο, το Διαχειριστικό Σχέδιο Ακάμα  δυστυχώς λόγω του εμπαιγμού και της κοροϊδίας από την Κεντρική Εξουσία παραμένουν μέχρι σήμερα απλές υποσχέσεις και δεσμεύσεις χωρίς ουσιαστικό και πρακτικό αντίκρισμα.

Δυστυχώς, η σημαντικότατη οικονομική συνεισφορά της Πάφου και των Παφιτών για την εκτέλεση των έργων ανάπτυξης σε άλλες επαρχίες στις δεκαετίες του 1990 και 2000 δεν έχουν εκτιμηθεί ούτε κατά το ελάχιστο από το κεντρικό κράτος. Η Πάφος την περίοδο αυτή λειτούργησε σαν οικονομικός αιμοδότης της ανάπτυξης της  υπόλοιπης Κύπρου ενώ η Επαρχία μου δυστυχώς παράμεινε αβοήθητη και χωρίς να πάρει εκείνα τα ελάχιστα και σημαντικά τα οποία εδικαιούτο.  

Δυστυχώς, η Πάφος αντιμετωπίστηκε και αντιμετωπίζεται από το Κεντρικό Κράτος ως ο φτωχός συγγενής και οι Παφίτες ως πολίτες δεύτερης και τρίτης κατηγορίας.

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σαν ένας από τους εντολοδόχους αυτής της Επαρχίας είμαι επιφορτισμένος να στείλω αυστηρά προειδοποίηση προς τα κέντρα λήψης αποφάσεων εδώ στην Λευκωσία. 

Ότι για μας ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι, το ποτήρι της υπομονής μας έχει ξεχειλίσει και δεν πρόκειται να συνεχίσουμε να παρακολουθούμε με απάθεια να στραγγαλίζεται η Επαρχίας μας, δεν θα συνεχίσουμε να ανεχόμαστε να βλέπουμε τα παιδιά μας να  αναγκάζονται να ξενιτεύονται για να βρουν δουλειά και τελικά να τους χάνουμε για πάντα γιατί το κεντρικό κράτος δεν έχει πράξει ούτε κατά το ελάχιστο εκείνα που όφειλε  για την Πάφο.

Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα.

Γραφείο Τύπου

10 Δεκεμβρίου 2019         

ροή ειδήσεων