Ομιλία του βουλευτή του Δημοκρατικού Κόμματος Παύλου Μυλωνά στο πλαίσιο της συζήτησης για τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2020 στην ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων
10 Δεκ 2019 Ανακοινώσεις

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Δυστυχώς επτωχεύσαμεν. Όσο και αν απομακρύνεται το τραγικό 2013, όσο κι αν προχωρούμε –υπό ανάπτυξη– στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, τα κέρδη δεν αντικατοπτρίζονται στην κοινωνία.

Πιο λιανά, καθώς η κυβέρνηση και οι κράχτες της καμαρώνουν για την ευημερία των αριθμών, οι άνθρωποι προσπαθούν ακόμα να βρουν τα πόδια τους. Η μεσαία τάξη εξαφανίζεται, οι φτωχοί φτωχαίνουν και οι πλούσιοι… ψάχνουν ξένους επενδυτές.

Το 2020 μπορεί να μας προσκαλεί με έναν νέο υπουργό Οικονομικών, μα επί της ουσίας όλα κανονικοποιούνται προς υπηρεσία των στατιστικών. Τα ποσοστά της ανεργίας μειώνονται, μας ενημερώνει κάθε μέρα ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, μα οι εργάτες βυθίζονται στη μιζέρια εξαιτίας τριτοκοσμικών μισθών και συνθηκών.

Καλούμαστε, λοιπόν, να ψηφίσουμε έναν ακόμα κρατικό προϋπολογισμό. Με κάμποσες υποσχέσεις για την υγεία, την εκπαίδευση, το βιοτικό επίπεδο, τις ευάλωτες ομάδες, τη στέγαση και τόσα άλλα κεφάλαια που συμπληρώνουν την κοινωνική συνοχή.

Καλούμαστε να δώσουμε την πίστωση στην κυβέρνηση Αναστασιάδη να συνεχίσει από εκεί που έμεινε, προτάσσοντας πάντοτε το άλλοθι των προηγούμενων.

Επιβιώνουμε, αγαπητοί συνάδελφοι, απέναντι σε έναν αχταρμά «καλών προθέσεων» και άφαντων κυβερνητικών προγραμμάτων. Οι νέοι επιλέγουν να εργαστούν είτε στο Λονδίνο είτε σε ξένων συμφερόντων ελεγκτικά γραφεία και η έγνοια των κρατούντων είναι πότε το πρόγραμμα των πολιτογραφήσεων και πότε τα τσουνάμια ιδιωτικοποιήσεων που ένας Θεός ξέρει τι καλό προσφέρουν στην κυπριακή κοινωνία.

Κρατικός προϋπολογισμός 2020, λοιπόν. Εκατοντάδες σελίδες δικαιολογητικών και η απουσία οράματος καταδεικνύει ότι τα προβλήματα στις πόλεις, το κυκλοφοριακό, τα νοσοκομεία, τα σχολεία μας, οι άστεγοι, η διαφθορά, η διαπλοκή, οι απάτες θα συνεχίσουν να καθορίζουν την ημερήσια διάταξη.

Εκατοντάδες σελίδες επαναλαμβανόμενων αριθμών, που δεν έχουν καμία σημασία για τον μεροκαματιάρη, τον συνταξιούχο, τον άνεργο, τον εργάτη. Καμία σημασία για αυτόν που περιμένει στην ουρά της όποιας γραφειοκρατίας, καμία σημασία για τη μάνα που αγωνιά για το παιδί της, καμία σημασία για τον φοιτητή που ετοιμάζεται να μπει στον παραγωγικό ιστό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν. Η κυβέρνηση προτάσσει αιωρούμενες στατιστικές για να μας πείσει να υπερψηφίσουμε τον κρατικό προϋπολογισμό του 2020. Ούτε λόγος για παραγωγική ανασυγκρότηση της κυπριακής οικονομίας. Μια πραγματικά εναλλακτική οικονομία που δεν θα αντιγράφει ως κακέκτυπο δυτικών μοντέλων και δεν θα καταντά κακή απομίμηση της Σιγκαπούρης ή του Χονγκ Κονγκ.

Δεν είναι φενάκη η παραγωγική ανασυγκρότηση. Η ανατροπή και η δρομολόγηση μιας αυτοδύναμης αναπτυξιακής πορείας, που θα δημιουργήσει ένα νέο παραγωγικό μοντέλο στη βάση της κυπριακής πραγματικότητας.

Δυστυχώς, αυτό βρίσκεται στον αντίποδα του ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Θέλει ανθρώπους στα χωριά τους, νέους στα χωράφια και, προς Θεού, προστασία των τελευταίων αβάτων του νησιού μας. Του Ακάμα, περιοχών της επαρχίας Αμμοχώστου, του Πύργου και όλων των κοινοτήτων της περιοχής.

Η εκμετάλλευση της ιδιαιτερότητας της φύσης και της κυπριακής υπαίθρου, η μεσογειακή διατροφή, το ανθρώπινο δυναμικό, το οικοσύστημα πρέπει να αξιοποιηθούν στον δρόμο για μια νικηφόρα παραγωγική ανασυγκρότηση. Που θα καταστήσει αυτόνομη την κυπριακή οικονομία, κάτι που θα αναδιαρθρώσει και την αγροτική ανάπτυξη, το περιβάλλον, την ενέργεια, τους φυσικούς πόρους, ακόμα και τη στάση των τουριστών.

Δυστυχώς, όμως, ο κρατικός προϋπολογισμός του 2020 αγνοεί επιδεικτικά τα αγαθά που μας προσφέρει το νησί και στηρίζεται στην εξάρτηση, ακολουθώντας την πεπατημένη του μη ποιοτικού τουρισμού, των ξένων επενδύσεων, των πύργων, των καζίνο και ούτω καθεξής.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Θα μιλούσαμε για έναν καλύτερο και πιο ελπιδοφόρο κρατικό προϋπολογισμό αν η πατρίδα μας δεν ήταν έρμαιο των ορέξεων του πειρατή της περιοχής. Η Τουρκία βρυχάται και η πατρίδα μας βιώνει τα αποτελέσματα τραγικών πολιτικών. Ειδικά την τελευταία εντεκαετία, όλα έκαναν βήματα προς τα πίσω, ειδικά η αξιοπρέπεια της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το κτήνος δημιουργεί τετελεσμένα σε ξηρά και θάλασσα κι η απάντηση της κυπριακής ηγεσίας είναι κοινά ανακοινωθέντα υπό τη σκιά της Πύλης του Βραδεμβούργου. Θα πάρουν και τη Λεμεσό κι εμείς θα συζητάμε ακόμα για μια Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, σάμπως και έρχεται εργοστασιακά με τα κόμματα και τις πολιτικές ηγεσίες του τόπου. Καμία ένδειξη αναγέννησης. Καμία όρεξη για αντίσταση.

Ιδεολογικοποιήσαμε την ήττα και προτάσσουμε το θανατηφόρο άλλοθι του συμβιβασμού, σάματις και φταίνε τα παιδιά μας για την προδοσία. Παλεύουμε να θάψουμε το μέλλον της Κύπρου σε ακατανόητες συμφωνίες που εξυπηρετούν μονάχα τους εγκληματίες, την Τουρκία, τους Τουρκοκύπριους κολαούζους του φασίστα Ερντογάν.

Από πού να περάσει ο αγωγός, κύριε Αβέρωφ Νεοφύτου; Από την Τουρκία του Ερντογάν; Αυτού που εισβάλλει όποτε του καπνίσει στα γειτονικά κράτη; Αυτού που κατέστησε την εθνοκάθαρση προγραμματική του δέσμευση; Αυτού που κόβει και ράβει τα σύνορα της νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και δεν καταλαβαίνει ούτε καν από τις επενδύσεις που του τάζουν –ακόμα και μερικοί εδώ μέσα– στο Βαρώσι, στη Μόρφου, στην Κερύνεια;

Από πού να περάσει ο αγωγός, κύριε Αβέρωφ Νεοφύτου; Από την αίρεση αυτού του κτήνους που επανέφερε τον μεσαίωνα, που δολοφονεί τους Κούρδους και τους πολιτικούς του αντιπάλους, που ισλαμοποιεί την κατεχόμενη πατρίδα μας, που αξιώνει το Αιγαίο, τη Θράκη, τη βόρεια Συρία;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Απωθήσαμε την αλήθεια και χαρίσαμε τον πλούτο των παιδιών μας σε ένα φαντασιακό συνιστών κρατίδιο, που ούτε ο ντε Σότο δεν πίστεψε ότι θα ιδρυθεί. Παραδοθήκαμε και χαρίσαμε τα σπίτια, τα σχολεία, τις εκκλησίες, τις θάλασσες, τα βουνά μας στους αυλοκόλακες του τουρκικού φασισμού κι αναζητούμε δεκανίκια τύπου Ακιντζί, μήπως και γλυτώσουμε πεντέξι χρόνια.

Να γλυτώσουμε από τι; Η Κύπρος είναι τουρκοκρατούμενη. Κι όσο κι αν δεν καθίσταται σαφές, η ιστορική αλήθεια είναι εκεί και ουρλιάζει για να την ακούσουμε. Κι αν την αμφισβητούν οι αναθεωρητές που καμαρώνουν για τη διεθνή τους φήμη, φροντίζει το σύνοικο στοιχείο και ο κατοχικός στρατός να επαναλαμβάνει τη σκλαβιά: Στη Δένεια, στην Αυλώνα, στα Στροβίλια, στη νεκρή ζώνη της οδού Λήδρας, στο Λήδρα Πάλλας, στον εναέριο χώρο, στην υφαλοκρηπίδα.

Αυτά θα μετατρέπονται σε τετελεσμένα όσο εμείς, η κοινωνία, η πολιτεία ανεχόμαστε να μας χειραγωγεί μια μερίδα ατόμων που αποδέχθηκε την ήττα και βυθίζει το αύριο των παιδιών μας προς υπηρεσία κάποιας φιλοδοξίας.

Για τι προϋπολογισμούς να συζητήσουμε, αγαπητοί συνάδελφοι, την ώρα που τα πάντα βρίσκονται υπό την αίρεση του τουρκικού στρατού;

Για ποια ανάπτυξη και ποιες μεταρρυθμίσεις να καμαρώσουμε όταν το πληγωμένο νησί μας επιβιώνει υπό την απειλή κανονιοφόρων και με ηγεσίες κατώτερες των περιστάσεων;

Ποια ευημερία και ποιο υψηλό βιοτικό επίπεδο να τάξουμε στα παιδιά μας, τις ώρες που περικυκλωνόμαστε από την Τουρκία κι ανεμίζουμε διαβήματα σαν πρωταγωνιστές βουβών ταινιών;

Θέλετε και τα τετριμμένα, αγαπητοί συνάδελφοι; Καλή χρονιά και του χρόνου λεύτεροι. Θυμάστε τι σημαίνει λευτεριά;

Γραφείο Τύπου  – 10 Δεκεμβρίου 2019

© 2019 Democratic Party, Cyprus. All Rights Reserved
Created by Sorvus Media