Γραπτή Δήλωση του Αναπληρωτή Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών & Βουλευτή του Δημοκρατικού Κόμματος, Χρύσανθου Σαββίδη
Κατά τη σημερινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών, συζητήσαμε το αυτεπάγγελτο θέμα που ενέγραψα και αφορά τις ενδεχόμενες ευθύνες για τη μη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών διαχείρισης αποβλήτων και τη συνεχιζόμενη εξάρτηση της Κύπρου από την ταφή των δημοτικών αποβλήτων.
Με λυπεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι η Κύπρος έχει καταλήξει να είναι ένας τεράστιος σκυβαλότοπος. Εδώ και δεκαετίες λειτουργούμε ως επιμυθείς και όχι ως προμυθείς, αντιμετωπίζοντας τα προβλήματα όταν αυτά έχουν ήδη δημιουργηθεί, αντί να προχωρούμε έγκαιρα στον απαραίτητο σχεδιασμό και στη δημιουργία των υποδομών που χρειάζεται ο τόπος.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Κύπρος επιχειρεί να σχεδιάσει ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης των αποβλήτων. Έγιναν σχεδιασμοί για τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών το 2006, το 2013 και το 2019, χωρίς όμως να ευδοκιμήσουν, αφού στην πορεία οι σχεδιασμοί αυτοί καταρρίφθηκαν. Σήμερα, η κυβέρνηση μας παρουσίασε έναν νέο σχεδιασμό και θέλω να ελπίζω ότι αυτή τη φορά θα υπάρξει η πολιτική βούληση και η αποφασιστικότητα ώστε να υλοποιηθεί και να μην επαναληφθούν τα ίδια λάθη του παρελθόντος.
Την ίδια ώρα, όμως, σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε, το 68% των αποβλήτων οδηγείται σε ταφή χωρίς να προηγείται οποιαδήποτε διαλογή και όταν μιλάμε για τη διαχείριση των αποβλήτων, δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στις επαρχίες μας.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της επαρχίας μου, της Πάφου, όπου όλα τα απόβλητα οδηγούνται σε ταφή, χωρίς καμία εξαίρεση. Αυτή είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε σήμερα και αυτή είναι μια εικόνα που δεν τιμά ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος.
Η σημερινή κατάσταση αποτελεί αποτέλεσμα μιας φιλοσοφίας και μιας στάσης ζωής που ακολουθήθηκε διαχρονικά από όσους διοικούν ον τόπο, αλλά και από τους υπηρεσιακούς παράγοντες που είχαν την ευθύνη όλα αυτά τα χρόνια. Οι ευθύνες, επομένως, δεν είναι μόνο πολιτικές υπάρχουν και υπηρεσιακές ευθύνες, ιδιαίτερα όταν επί σειρά ετών καταρτίζονται σχεδιασμοί οι οποίοι τελικά δεν υλοποιούνται και η χώρα συνεχίζει να στηρίζεται στην ταφή των αποβλήτων.
Το τίμημα αυτής της διαχρονικής αδυναμίας το πληρώνει ο Κύπριος πολίτης, όχι μόνο μέσα από την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, αλλά και μέσα από τις οικονομικές επιβαρύνσεις και τις κυρώσεις που προκύπτουν από τις ευρωπαϊκές μας υποχρεώσεις. Την ίδια στιγμή, η Κύπρος χάνει 24 εκατομμύρια από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, καθώς δεν κατέστη δυνατό να πειστεί το Κυπριακό Κοινοβούλιο, το οποίο τελικά απέρριψε τον νέο σχεδιασμό.
Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα με καθυστερήσεις, αποσπασματικές λύσεις και σχεδιασμούς που παραμένουν στα χαρτιά. Η διαχείριση των αποβλήτων αφορά το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία, την οικονομία και πάνω απ’ όλα, το μέλλον του τόπου μας.
Η Κύπρος δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως ένας σκυβαλότοπος της Ευρώπης, χρειάζεται επιτέλους να περάσουμε από τα λόγια στην πράξη, να δημιουργήσουμε τις υποδομές που απαιτούνται και να εφαρμόσουμε έναν ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό σχεδιασμό, ώστε να περιοριστεί ουσιαστικά η ταφή και να προστατευτεί το περιβάλλον.
